అన్వేషి...



నేనొక  నిత్యన్వేషిని ...................
ప్రేమలేని ప్రేమించలేని కరుకు హృదయం......
 లో ప్రేమ కై తపించే ప్రేమాన్వేషిని ......
మమత లేని మనసులలో.......
 మమతకై తపించే మమతాన్వేషిని ...........
పైసే ప్రపంచమైన లోకం లో ప్రాణాని కై ....
తపించే ప్రానాన్వేషిని ........
అవసరం ,అవకాశం తప్ప ఆబిమానం లేని అవనిలొ .........
ఆబిమానాన్వేషిని..........
 మనుషు లే తప్ప మనసులు లేని లొకం లొ .....
మనసాన్వేషిని .........         

కాలం


కాలం తన కర వాలన్ని జులిపిస్తు నిర్దయగ సాగిపొతు.......
అనుబూతుల్ని అనుబవాలుగా........
..వర్థమనాన్ని చరిత్రగ మరుస్తూ......
యెన్నొ మరుపులు, మార్పులు కలిగిస్తూ........
యెన్నిటినొ దునిమెస్థు ఇంకొన్నింటిని దరిచెరుస్తూ .......
యెన్నొ వాస్తవాలను కలగర్బం లొ కలిపేస్తూ .........
జారుకొంటుంది కాలం ...
మరొ సారి తన జాణతనం తొ  ...

నిశ్క్రమిస్తున్న 2011 కై

ఏమిటి....!


నా కళ్ళ అంతరాల్లొకి తొంగిచూస్తున్న నీ చూపుల సవ్వడేమిటి ... !

నా సందిగ్ధ తలంపుల వెనుక దాగి ఉన్ననీ ఆకర్షణల సత్యమేమిటి ....!

నా రెప్పల దుప్పటి కప్పుతున్న చీకటిలొ చిక్కుకున్న నీ కలల కాంతేమిటి...!

నన్ను నేనే కనలేని నీర్లిప్తంగా కరిగిపొతున్న ఈ మనసేమిటి....!

నా నిశి రాత్రి నడకలొ కడతెరని నీ బహుదూరపు గమ్యమేమిటి....!

నా వెచ్చని కన్నిటిలొ జారిపొతున్న నీ జ్ఞాపకాల సుడులేమిటి....!

నా తనువును చింద్రం చేస్తూ తరుముతున్ననీ తీపి తలపుల సంగతేమిటి....!

సాహిత్య సుమలు చిందే ఈ చంద్రుడు మదిలొ నీ నిరాశ మంటల వెన్నెలేంటి....!

నా శరీరపు మాయ పొరల వెనుక నీ మోహపు అలలా అలజడులేమిటి...!

నా జీవన వధనంలొ కలత పొందిన నీ ఆలొచనల వేదనేమిటి...!

నా చిరునవ్వుల సంద్రంలొ కలచివేస్తున్న నీ ఆశల ఎడబాటుల ఉనికేమిటి....!

శాపంగా నలిగిపొతున్న నా ఆత్మీయపు భావాలకు నీ ఉద్వేగపు ఊపిరేమిటి.....!

నా గతంలొ గనీభవించిన కన్నీటి మనుగడలొ నీ తేజొ దీప లావణ్య రూపమేమిటి....!

గుండె లొ బాధను చూసి మౌనంగా వర్షించే నా నులివేచ్చని కన్నీటికి నీ
ఓదార్పు ఏమిటి....!

లో

వెలుతురు లేని ఈ నిశిరాతిరిలో
మెరుపు లేని తారలు నింగిలో
అలుపు లేని పిల్లగాలి వీధిలో
నిదురలేని నేను నా గదిలో
నీ జ్ఞాపకాలు నా మదిలో

తెలీదే

నా మాటల ఆవేశ కెరటాలే తెలుసు తనకు
సంద్రమంత లోతైన మనసు తెలీదే

కనపడే కన్నీరే అశుభమని తెలుసు తనకి
ఏర్పడని మది మరణం తనకి తెలీదే

తనని వద్దన్నాననే తెలుసు తనకి
తను లేని ఈ లోకం నాకెంత నరకమో తనకు తెలీదే

పువ్వులు,నా నవ్వులే తెలుసు తనకి
నా మది పువ్వుకన్నా మృదువని తనకి తెలీదే

నా స్వాభిమానం అహంకారమనే తెలుసు తనకి
తానే నన్ను అంటే తట్టుకోలేనంత అనురాగమని తనకి తెలీదే

మాటలతో నా అస్తిత్వాన్ని అంచనా వేయడం తెలుసు తనకి
నా మౌనం చెప్పే మాటలు నిగూడార్దాలు తనకి తెలీదే

ఎందుకిలా జరుగుతుంది?
నాతోనే ఇలాజరుగుతోందా?
ఏమిటి ఈ పరిస్థితి?
నాకెందుకు ఈ దుస్థితి ?

ఏప్పుడు

నే చేసిన తప్పేమి ప్రియతమా
మనసారా ఆరాధించటమే
నే చేసిన నేరమా ..
తలవకూడదన్నా తలపు ఆగదే
మరిచిపోవాలన్నా మరపు రాదే
ఉహలతో పయనిస్తున్న ప్రాణికి ఆశలు రేపావు
కలలు నిజమయ్యే క్షణాన కల్లలు చేసావు
సప్త వర్ణాల రంగవల్లి అన్నావు
నింగిన విరిసిన జాబిల్లి అన్నావు
నా ఉహల వల్లిని అల్లిన రంగులు చేరిపావు
నీ తలపుల జాబిల్లిని మేఘాల మాటుకి జరిపావు
ఆ నల్ల మబ్బులు కరిగేదేప్పుడు ..
ఈ గుండె చప్పుడు
నీ మనసుని తాకేదేప్పుడు ,,,,,,,,,,
వచ్చేన ఆక్షణం విరిసేన హ్రుదయ కుసుమం

జీవితం


జీవితంతొ ప్రతి రొజు ఘర్షణ పడుతునే ఉంటాను...
మనస్సున్న మనిషిగా బ్రతకనివ్వమని...!
దేవుడికి ప్రతి నిమిషం ప్రార్ధిస్తునే ఉంటాను...
మానవత్వం ఉన్న వ్యక్తిగా ఎదగనివ్వమని...!
విధితొ అనుక్షణం విలపిస్తునే ఉంటాను...
గొంతులొ నీళ్ళు ఇంకిపొయినా...
కంటిలొ నీళ్ళు మిగిలే ఉన్నాయని...
అవే నా ఆశల సముద్రాన్ని బ్రతికిస్తాయని...!
కక్ష కడుతున్న కాలాన్ని ప్రశ్నిస్తునే ఉంటాను....
అప్యాయత ... అనురాగాల మధ్య...
హంగులు... ఆర్భాటాలు ... ఎందుకు సృష్టిస్తున్నావని..?
నిరంతరం కుసుమాలును ఓదార్చుతునే ఉంటాను....
విసిరిన పూలు వాడిపొతే ఏంటీ ...

గుభాళిస్తున్న పరిమళాలుగా గుర్తుండిపొతారని...!

వేదనని వేడుకుంటునే ఉంటాను....
మౌన నిశ్వాసాల్ని వీడి...నవ విశ్వాసాల్ని మాలొ పెంపొందించమని....!

నీ గురించి ఆలొచిస్తుంటాను...

నాలొ నువ్వు సగం ... నేను సగం అన్నావు...

నాలొ నువ్వు లేని మిగత సగం ... నాకు మాత్రం ఎందుకని..!

ప్రాణార్పణ చేస్తూ...


 కన్నవారికి దగ్గరగా లేని...
'నా' అనుకున్నవాళ్ళు తొడు లేని...
సుదూర తీరాల అంతరాలను కొలవలేని...
ఈ బ్రతుకెందుకు...?
అమ్మ ఒళ్ళో సేద తీరలేని...ఈ జన్మేందుకు...?
ఉరుకులతొ పరుగులు తీస్తూ....
తపనతొ నిండిన... ఈ అవిశ్రాంత జీవితానికి అంతెక్కడ....?
తీరని ధన తృష్ణతొ... నీరాశ మూటను వీపున వేసుకున్న...
ఎందరో నా లాంటి...బ్రతుకు జీవులు...దూర తీరాలకు పయనిస్తూ...
నిలువ నీడను హారిస్తున్న... ఆశల భవనాలను చూస్తూ....
క్షణమైన సంభాషించలేని దుఖా:లను... మధిలొ దాచుకుంటూ...
చేజారిన గతాన్ని తలచుకుంటూ...
భవిష్యత్ అంటే భయపడుతూ....
వర్తమానంలొ నత్త నడక నడుస్తున్నారు...
తీరాన్ని చేరాలన్న కెరటంలా...
గమ్యాన్ని చేరాలన్న ఆశతొ...
మట్టిగడ్డపై శిరస్త్రాణముంచి... ఓటమిని ఒప్పుకుంటూ...
మదిని కలచివేసే భావలు ఇకపై ఉండవని నిశ్చయించుకొంటూ..

కనుసైగతొ కవ్విస్తున్న కాలాన్ని కౌగిలించుకుంటున్నారు...
మరణ శాసనంతొ ఆహ్వానిస్తున్న విధి ఆకర్షణకు... ప్రాణార్పణ చేస్తూ...
నిశ్శబ్ధపు స్వర్గ ద్వారం వైపు పయనిస్తున్నారు... మరొ జీసస్ లా...

ఎలా చెప్పను...?



నాలొ ఉన్న నమ్మకానికి...
నన్ను నడిపించే ధైర్యానివి నువ్వేనని ఎలా చెప్పను...?
నాలొ ప్రతి శ్వాసకి ....
నేను బ్రతికున్నది నీ ఆశతొనేనని ఎలా తెలుపగలను...?
నీ పేరు పలకాలనే పెదవులకి...
నా చిరునవ్వే నువ్వని ఎలా చెప్పను...?
నిన్ను ఆర్తిగా వెతికే నా చూపులకి...
నా కంటిపాపే నువ్వని ఎలా చెప్పను...?
మదన పడుతున్న నా మదికి....
నా మనసాక్షివే నువ్వని ఎలా చెప్పను...?
నీ ఆలొచనల్లొ తెలుతున్న నా ఊహలకి...
కంట పడని నా ప్రాణం నువ్వని ఎలా చెప్పను....?
నా అంతర్మధనంలొ నలుగుతున్న నీ ప్రతి జ్ఞాపకానికి...
నా గుండెచప్పుడు నువ్వని ఎలా తెలుపను....
నిశేదిని పాలించు నిశ్శబ్దనికి....
తడబాటుతొ నిండిన ఈ హృదయ ఎడబాటుని ఎలా చెప్పను...?
స్నేహితులుగా మనం కలిసి గడిపిన కాలనికి..
నీ మీద నాకున్నది ప్రేమే అని ఎలా చెప్పగలను...?

ఏమిటి...?


ఆకారం లేని మనసు పై ... మమకారాల హొరేమిటి...?
సాగిపొయే శబ్ధానికి... నిశ్మబ్ధల అడ్దుకట్ట ఏమిటి...?

ఆగిపొయే గుండెపై ... అంతరంగంలొ ఆరాటం దేనికి ...?

చూపులేని కాలం పై... జ్ఞాపకాల గుబులేమిటి ...
ధైర్యమనే వెలుగు క్రింద ... పిరికితనపు చీకటేమిటి...?

మృత్యువుతొ కరిగిపొయే తనువుపై ... అంతుచిక్కని ఆశేమిటి...?

తరిగిపొయే యువ్వనంపై ... తనివితీరని మక్కువెందుకు...?

నిరుపయోగమైన అందంపై ... అలంకారాల ఆపేక్షేందుకు...?

తల్లడిల్లుతున్న కురులలొ... వాడిపొతున్న కుసుమాలేందుకు...?

కష్టాలలొ జాలువారే కన్నీరుకు... అప్యాయతతొ హత్తుకొని చేలిమేందుకు...?
కదలలేని శిలలకు ... కరుణతొ దండాలేందుకు ...?
జారిపొయే కలలపై ....చిరునవ్వుల ఆర్బాటమెందుకు...?
మానవత్వం లేని మనిషిపై....శాశ్వతమైన ప్రేమేందుకు...

సాటి మనిషికి సాయం చేయ్యనీ  బ్రతుకేందుకు...
 జీవితమేందుకు...? అంతా వ్యర్ధం...

ఇష్టం...!


కలవర పాటుకు గురిచేసే వెలుతురు కన్నా... కలలను బ్రతికిస్తూ సేదతీర్చే
చీకటంటే ఇష్టం...

ఆశలను ప్రేరేపించే గెలుపు కన్నా... నిరాశ కలిగించే ఓటమంటే ఇష్టం...

వెన్నెల పంచే చంద్రుడు కన్నా... భగ భగ మండే సూర్యుడంటే ఇష్టం...

దాహన్ని తీర్చే నీటి చుక్కల కన్నా... బయటకు విరజిమ్మే చెమట చుక్కలంటే ఇష్టం...

ఆనందం కల్గించే సుఖ:ల కన్నా... నిరాశకు గురిచేసే కష్టాలంటే ఇష్టం...

దిగులుతొ కుంగి పొయే భయం కన్నా... ఎదురు తిరిగి పొరాడే ధైర్యమంటే ఇష్టం...

ఆహ్లదంతొ ముంచేత్తే సంద్రం కన్నా... విలపిస్తూ జాలువారే కన్నీరంటే ఇష్టం...

జనన మరణాలకతీతుడైన భగవంతుడు కన్నా...

సమస్యల చక్రాన్ని తిప్పుతూ సాగిపొయే సామాన్యుడంటే ఇష్టం...

కొత్తగా పరిచయం చేస్తున్న జననం కన్న... పాత జ్ఞాపకాలను సమాధి చేసే మరణమంటే ఇష్టం...

పనికి రాని పొగత్తల కన్నా....కృంగదీసే విమర్సలంటే ఇష్టం...

అలంకరంతొ అందాన్నిచ్చే బంగారం కన్నా... మమకారాన్ని పెంచే మాంగళ్యమంటే ఇష్టం...

నయవంచన చేసే ప్రియరాలు కన్నా... మురిపంతొ తినిపించే మాతృమూర్తంటే ఇష్టం...

నమ్మక ద్రొహం చేసే స్నేహితులు కన్నా...


నన్ను నేనే ఓదార్చుకునే ఒంటరితనమంటే మరి మరి ఇష్టం...!

అంకితం...

నిరాశ నిస్మృహలతొ నేను నిస్తేజమైన వేళ...

వెన్నల చంద్రుడులా ఉత్సహన్ని నింపింది నీ పిలుపు....

వైణీకుడిగా నిష్పల ఎండమావులకై నేను పరుగులు తీసే వేళ....

సైలయేరై సేద తీర్చింది నీ తలపు....

ఆశయ సాగర మధనంలొ నేను అలసిన వేళ....

అమృత హస్తమై ఆదరించింది నీ వలపు....

జీవన వ్యూహంలొ దారులన్ని మూసుకుపొయిన వేళ....

ప్రస్పూటిస్తున్నా సౌధాల అడుగొడలని కూల్చింది నీ తీర్పు...

ఏకాంతంలొ అక్షరాలన్ని నన్ను అపరిచితుడుగా చూస్తున్న వేళ....

మౌనంలొ దాగిన భావాలకు ఆకృతినిచ్చింది నీ ఓదార్పు....

ఉప్పొంగే అంతరంగాలల్లొ నా గమ్యం దిశ కొల్పొయిన వేళ....

నా బాటలొ జీవానంతర పరిమళాలు వెదజల్లింది నీ రూపు....

నా ఖండాంతర జ్ఞాపకాలన్ని జల సమాధి అవుతున్న వేళ...

ఆశగా అంతరాలను మెల్కొపింది నీ చల్లని చూపు.....

నేను నమ్మిన ఈ లొకం నన్ను ఒంటరిని చేసిన వేళ....

"నీకు నేనున్నాను నేస్తం" అని అప్యాయంగా ఆహ్వనించింది నీ హృది తలుపు....

అందుకే నేస్తం నీ వ్యక్తిత్వానికి నేను అంకితం....

నీ నేను....


నీవు తలుచుకుంటే నీ జ్ఞాపకాన్ని నేను...

నీవు మలుచుకుంటే నీ రూపాన్ని నేను...

నీవు పాడుకుంటే నీ రాగాన్ని నేను...

నీవు నవ్వుకుంటే నీ హసాన్ని నేను....

నీవు రాసుకుంటే నీ భావాన్ని నేను....

నీవు ఇమ్మంటే నీ ప్రాణాన్ని నేను....

నీవు మరిచిపొతే నీ స్మృతిని నేను....

నీవు రమ్మంటే నీ జ్యొతిని నేను....

నీవు దాచుకుంటే నీ బంగారాన్ని నేను...

ఎందుకంటే....

సదా నేను నీ ప్రేమికుడుని కాబట్టి.....
ఏమని చెప్పను ఎవరికి చెప్పను
నీ మీద ప్రేమను మరీచానంటూ
మదురాణుభూతులను మసిచేసానంటూ
మనసునే మోసగిస్తూ,కఠినంగా కనిపిస్తూ
లోలోన కుమిలిపోతున్నానని


ఏమని చెప్పను ఎవరికి చెప్పను
ఏబందానికి నే బానిసాకానని
ఎవ్వరికీ నే లొంగనివాడని
 ఈ ప్రేమకి లొంగి
తన బంధానికి బానిసనయ్యానని
ఏమని చెప్పను ఎవరికి చెప్పను

నా కంటిలో కనుపాప నీవని
నా గుండెలో రూపం నీవని
నా మదిలో ప్రతీ తలపు నీవని
ఇంకా ఏమని చెప్పను ఎవరికి చెప్పను

కోపమా

నా చేరువలొ నువ్వు లేని వేళ ఈ దూరం మీద కోపం

నీ రాక తెలిసిన వేళ నిలిచిన నిమిషం మీద కోపం

నీ రాక ఆలస్యమైన వేళ తొందరగా గడిచిన కాలం మీద కోపం

నీవు వచ్చిన వేళ నీతొ మాట్లడలేని నా మౌనం మీద కోపం

నీవు వెళ్ళిపోతున్న వేళ నిన్ను చేరలేని దూరం మీద కోపం

నా జీవన ఎడారిలొ వర్షించిన హర్షితం నీవు
నా అంధకారపు ఆకాశానికి జాబిలి నీవు
నీపైన నాకు కోపమా అది సాద్యమా....!

నా నువ్వు

నేను రచైతనైతె నువ్వు నా రచనవి
నేను కవినైతె నువ్వు నా కవితవు
నేను గాయకుడినైతె నువ్వు నా గాత్రానివి
నేను పాటనైతె నువ్వు నా రాగానివి
నేను నింగినైతె నువ్వు నా రంగువి
నేను రాత్రినైతె నువ్వు నా జాబిలి
నేను కెరటమైతె నువ్వు నా తీరానివి
నేను ఉరుమునైతె నువ్వు నా మెరుపువు
నేను దారినైతె నువ్వు నా పరుగువు
నేను నిదురనైతె నువ్వు నా కలవు
నేను చూపునైతె నువ్వు నా కనుపాపవు
నేను ఊపిరైతే నువ్వు నా శ్వాసవు
నేను యదనైతె నువ్వు నా సవ్వడివి
నెను జీవమైతె నువ్వు నా ప్రాణానివి
నేను శూన్యమైతే నువ్వు నా అనంతానివి
నీకేమీ కాని నాకు అన్నీ నువ్వే

ఆశే..


నా కళ్ళకు ఎంత ఆశొ....

నువ్వు కనబడవని తెలిసినా వెదుకుతున్నాయి.....

నా కాళ్ళకు ఎంత తొందరొ....

నువ్వు దొరకవని తెలిసిన పరుగులు తీస్తున్నాయి...

నా మనసుకు ఎంత ఆత్రుతొ...

నువ్వు దక్కవని తెలిసినా ఆలొచిస్తుంది...

కాని ఏమి చెయ్యను....

నన్ను బ్రతికిస్తుంది... ఏప్పటికైనా నువ్వు ప్రేమిస్తావనే ఆశే..

తెలుసుకుంటావని..

కనులు మూసుకుని జీవిస్తున్నా...కలలోనైనా కరునిస్తావని....
రాయలేని భావాలతో కవితలల్లుతున్నా అక్షరమై నా ముంగిట సాక్షాత్కరిస్తావని....
నిత్యం ఎదురు చూపులతో బ్రతికేస్తున్నా ఎనాటికై నా దరికి చేరుతావని.....
మదిలోని కబురులన్నీమేఘాలతో చెబుతున్నా బీడువారిన మనసు పొలంలో చినుకువై
వర్షిస్తావని....
నా చుట్టూ నిలిచిన అన్నింటా నిన్నే చూస్తున్నా నీవు తప్ప నాకు మరో లోకం
లేదని తెలుసుకుంటావని....

తెలియదంటె ఎలా...?

నిప్పుల్లొ నిలబడిన చెలించని నన్ను
వదలని నీ ద్యాస దహించేస్తుంది
ఏబందానికి అందని నన్ను
నీ బంధం బందీని చేస్తుంది
ఏభావనకి చదరని నేను
అందని నీ ఆదరనకై ఆరాటపడుతున్నా
ఏఅస్త్రము చేదించని నా గుండెను
నీ చూపుల చురకత్తులు చీల్చెస్తున్నయి
ఆవేషం తప్ప ఆలొచనలేని నన్ను
అనుక్షణం నీకై ఆలొచింపచేస్తున్నవు
రౌద్రంగా వుండే నా కన్నులు నేడు నిర్మలంగా
నీకై కలలు కంటున్నాయి
మౌనంగా మట్లాడే నా పెదవులు
నీ పేరును కాక మరేమి పలకటంలేదు
నాకే తెలియకుండా నన్ను సైతం నీకు అనువుగా మార్చుకుని
నీకేమి తెలియదంటె ఎలా...?

బానిసనే ...

వేయి ఏనుగుల బలం కలవాడినే
అయినా నీ బందం ముందర పసిపిల్లడినే
సాహసానికే పాఠాలు చెప్పగల దైర్యశాలినే
అయినా నీ కళ్ళలోకి చూడలేని పిరికివాడినే
కొండలను సైతం పిండి చేయగల బలశాలినే
అయినా నీ విరుల కురుల నుండి రాలిపడ్డ
          వెంట్రుకని సైతం లేపలేని బలహీనుడనే
కాలానికి కళ్లెంవేయగల  నేర్పరినే
అయినా నీ సమక్షంలొ కనురెప్పైనా వెయలేని నిస్సహయుడినే
అవును ని బందానికి నేను బానిసనే  ...........
 ఏమిచేయను నీవే నా బలానివి మరి..!

ఎందరున్నా..


తొటలొ పూలెన్ని ఉన్నా....సిరిమల్లె వంటి నీ నవ్వు చాలు....

ఎద పరిమళభరితమయ్యెందుకు....

నింగిలొ తారలెన్ని ఉన్నా.... జాబిలి వంటి ఈ మోము చాలు.....
మదిలొ వెన్నెల కురిసేందుకు.....

నా అన్నవారెందరున్నా.... నీ చెలిమి చాలు.....
నిశేదిని గొడల్నీ చీల్చేందుకు.....

నా దు:ఖ:మెంతున్నా.... నీ ఓదార్పు చాలు....

జాలువారే కన్నీటి తడిని తుడిచేందుకు.....


నా ఆనందం కొరకు వెనుక ఎందరున్నా....నీ తొడు ఉంటే చాలు.....

మౌనంగా ఉన్న గుండెలొ అనుభూతులను నింపెందుకు..........

నేను గమ్యం చేరేందుకు రెప్పల మాటున చీకటెంత ఉన్నా... నీ స్నేహం చాలు....
బ్రతుకున పున్నమి వెలుగులు విరిసేందుకు......

నా నీడగా ఎందరున్నా..... నా ప్రియ సఖి... నువ్వుంటే చాలు......
జీవితాంతం నీతొ కలిసి నడిచేందుకు......

నీ వెవరు.....!!

బాషావిశ్కరించలేని బావానివ...!!


నిశబ్ద హ్రుదయ రాగానివ...!!

చెలివ నా చెలిమివా...

కలిమివా లెక నా బలిమివా....!!

యెవరు నీ వెవరు...

నా గానానికి గమకానివ...

లేక

అబెద్య గమ్యానివ...


నా ఆశవా ,శ్వాసవా

లేక

నా హ్రుదయ గోషవా

నా ప్రాణమ


నీలిమేఘమై నీ ఎదుట వర్షించనా
చిరుగాలినై నిన్ను స్పర్శించనా

దివితారనై వెలుగు చూపించనా

సెలయేటినై పాట వినిపించనా

సిరివెన్నెలై వచ్చి నిను చేరనా

హిమబిందువై నిను తాకనా

ఆనందమైనా.. ఆవేదనైనా

నీ చెలిమినై నీకు తోడుండనా

కనుపాపగా నిను కాపాడుకోన నా నేస్తమా... నా ప్రాణమ...
 
                                                            F S
 
 

అనుకున్నా......!!!



బావం ముందు బాష ఓడినవేళ
మాట కంటే మౌనం మేలనుకున్నా.......


ఇలలో దొరకనిది కలలో సాక్షాత్కరిస్తుంటె
ఇలెందుకు కలే మేలనుకున్నా......


కాంక్షించిన కాంత కటాక్షం పొందని వేళ
కాంతెందుకు కటిక చీకటె చాలనుకున్న ....


నీ వదన వీక్షణం ప్రాప్తించని నాడు .....
నీ వీక్షణం ఏందుకు నీ తీక్షణ స్ర్ముతులే చాలనుకున్నా....


నీవు నా రాణివి కావని కాలేవని తెలిసిననాడు.....
నా రాణివి కాక పొయిన మహరాణిల ఉండాలనుకున్నా...

నీవు లేక మనలేనని తెలసిననాడు ......
మనుగడకన్నా మరణమే మేలనుకున్నా....

మరుజన్మకైన కరుణిస్తావన్న ఆశ తొనే.....
మహి నుంచి మరలుతున్న.........





కల

కల లో నీవు నాదానివి.......!!
                                                          కాని
              నిజ జీవితం లొ నీవు నా కలవి.......!!
                                                    
                  In my Dream you are mine
                  But in my life you are my Dream

ప్రేమించని బ్రతుకు వృద.....!!!
ప్రేమించిన బ్రతుకు వ్యద.....!!!

నేను

నాలో భావాలే తప్ప - బంధాలుండవు.....
భాధ్యతలే తప్ప - భారాలుండవు .......
అలంకారాలే తప్ప- అహంకారాలుండవు ......
స్పందనలే తప్ప- సాధింపులుండవు .......
 పలుకులే తప్ప - పారవశ్యాలుండవు.......
మెరుగులే తప్ప - మెరుపులుండవు ........
 ఊహలే తప్ప - ఉద్దేశ్యాలుండవు ..........
నాలో నెను తప్ప - ఎవ్వరిలో ఉండను...........

జీవితం...

మనసులోని భావాలెన్నో..

మరువలేని గాయాలెన్నో..

వీడలేని నేస్తాలెన్నో..

వీడిపోని బంధాలెన్నో..

మరపురాని పాటలెన్నో..

మధురమయిన క్షణాలెన్నో..

కవ్వించే కబుర్లెన్నో..

మాయమయ్యే మార్పులెన్నో..

అవసరానికి ఆడిన అబద్ధాలెన్నో..

తుంటరిగా చేసిన చిలిపి పనులెన్నో..

ఆశ్చర్యపరిచే అద్భుతాలెన్నో..

మాటల్లో చెప్పలేని ముచ్చట్లెన్నో..

సాకారమైన స్వప్నాలేన్నో....
శంఖం పూరించని సమరాలేన్నొ....
ముసుగు వేసిన మనసుకు మరువరాని జ్ఞాపకాలెన్నో..

ఎన్నో ఎన్నెన్నో ఇంకెన్నో....

మనిషి జీవితంలో మరువలేని ఇంకెన్నో..

ఇదే జీవితం... ..............!!!

భావోక్తులు

1)ఏంత తీపి పెదవులే ఇంతి నీవి తిట్టుచున్న కొలది తీపి కురుయు చుండు....!!

2)ఏల కాళ్ళు నొచ్చె బాలామణి కి రాత్రి ఎవ్వని స్వప్నసీమలకేగి వచ్చెనొ...!!

3)"వత్తునని మాటనిచ్చె నా వలపురాణి ఎదురుచూచెద రాకపోయిన గాని"....!!

సు భాషితం


1) తోసుక పోవలె కాని తొలగి తోవేవ్వడిచ్చు...!!

2) అక్షర రూపం దాల్చిన ఒక్క సిరా చుక్క లక్ష మేదడుల కదలిక....!!
కాళొజి

ఆనుభూతి




కొన్ని అనుభూతులను శాశ్వతం చెసుకొవాలనుకుంటాం ....!!!

కాని అవి అనుకొకుండానే అనుభవాలుగా మిగిలి పొతాయ్...!!!

ఎందుకింతగనచ్చావ్..... ?


ఎందుకింతగనచ్చావ్..... ?

దగ్గర లేనంతసేపు చూడకూడదనుకుంట...!!

ఎదురు పడితె చూడకుండ ఉండలేకుంటా....!!

మరిచి పోవాలనుకుంటునే కలవరిస్తుంట ...!!

దూరం కావలని ప్రయత్నిస్తుంట.......!!
బారం ఓపలేనని భయపడుతుంట....!!

ఊసులేన్నొ చెప్పాలనుకుంటచెప్పలేక మనస్సుని ఊరుకోమంట....!

చాటు దొరికితె చూపులు విసురుతుంటా...!

చోటుకుదిరినా తడబడుతుంట....!!

గాలిలో నీ సంతకాలు చేస్తూంట......!!

ఎవరు పిలిచిన నివ్వేమోఅనుకుంట.....!!

నిద్దుర లొ జరిగెవన్ని నిజమవ్వాలనుకుంటా..!

బాగున్నాయని స్వప్నాలతో నేస్తాలుకడుతుంట...!!

లోలో ఏంజరుగుతుందోనని ఆలోచిస్తుంట....!!

నాలో ఏం జరుగుతుందోనని మదనపడుతుంట...!

అదంతాసరే....!!
అస్సలు నివ్వేందుకింతగా నచ్చావ్......???

బావమ్

బావ
మూలం మిదం జగత్......
బాష కందని బావాలెన్నివున్న ...!!!!
కడదాక చేరని కావ్యాలెన్నొ...!!
కంచి కి చేరని కథలెన్నివున్న .........!!
గమ్యం లేని గమనాలెన్నొ.....!!!!!
పలితం లేని పరుగులేన్ని....!!!
మలినం లేని మస్థిష్కాలెన్ని.......
స్పందించలేని హ్రుదయాలెన్నయిన
పలకని రాగాలేన్నొ
వాటికై నా అన్వేషణ
పలించేన ఏ నాటికైన ........!!!!!

ప్రేమ...!!


ప్రేమ అంటేనే ఆరాటం ..!!
జీవితమంత ప్రేమ కై పొరాటం..!!
రెండు హ్రుదయాల వారది ప్రేమ...!
రెండు జీవితాల సారది...ప్రేమ..!
ప్రేమ ఒకటే పాత్ర లెన్నొ..!
అమ్మై లాలించిన...!
నానై పాలించిన...!
అన్న ఐ ఆదరించిన....!
అక్క ఐ అనురాగం పంచిన....!
వదిన ఐ ఒదార్చిన....!

జవరాలై జతకలిసిన....!

స్నెహితుడై సేద తీర్చిన...!

ఇహ పర సౌఖ్య ప్రదాత్రి ప్రేమ...!

పోలిక


నిన్ను బంగారం అని ఒక జఢ లోహం తో పోల్చలేను....!!!


నీ మోము పక్షమే వికసించే చంద్రుని తో పోల్చలేను...!

నీకన్నులను ఒక నాటితో వాడి పొయ్యె కలువలతో పోల్చలేను...!!!


నీ విరి కురులను కరిగిపొయ్యె కారుమబ్బులతో పోల్చలేను... !

నీ మనస్సును ఒక నాటికి వాడి వీడి పొయ్యె మల్లెపువ్వు తొ పోల్చలేను....!!

నిన్ను పోల్చుటకు బావం తప్ప బాష లేక పొల్చలన్న ద్యాసే తప్ప ప్రాస లేక

ప్రయాసె తప్ప పలితం లేక

"ఓ నా ఏలిక సాటి లేదు నీకే ఏ పోలిక" అని

మౌనాన్ని ఆశ్రయించాను

నా మౌన మనో వీణ ఎన్నొ బావాలను పలికించి,నా మది పులకించి,కన్నులలొ స్పందనను ఒలికించింది.కన్నులె కద హ్రుదయ బావద్వారాలు.......!!!!

ఆశ

ప్రతి కలయిక ఓక వీడుకొలుకు నాంది..!ప్రతి వీడుకొలు ఓక కలయికకు పునాది...!మల్లి కలువాలన్న ఆశతొ ,కలుస్తావన్న నమ్మకం తొ ..! నీతొ గడిపిన క్షణాలను తలుచుకుంటు ...నువ్వు లేని యుగాలను గడుపుతున్న నీ నేను ......!!!